"ΟΥΔΕΙΣ ΑΓΕΩΜΕΤΡΗΤΟΣ ΕΙΣΙΤΟ"

Διονύσιος Σολωμός


Γεννήθηκε το 1978 στη Ζάκυνθο από γονείς που δεν είχαν παντρευτει. Έτσι, ο Διονύσιος και ο αδελφός του Δημήτρης θεωρούταν νόθοι. Η νομιμοποίηση τους έγινε την παραμονή του θανάτου του πατέρα τους, όπου ο κόμης Νικόλαος Σολωμός νυμφέφθηκε με τη μητέρα τους.

Ο ποιητής μπορεί να στερήθηκε από την πατρική φιγούρα, αλλά έγινε κληρονόμος μια μεγάλης περιουσίας. 'Ετσι, το 1807 πήγε στη Βενετία για σπουδές μαζί με το δάσκαλο του Σάντο Ρόσσι. Εκεί γρήγορα εκδήλωσε την κλίση του προς την ποίηση και έγραφε στίχους στα ιταλικά.

Το 1818, επιστρέφει στη Ζάκυνθο και καθώς ήταν επηρεασμένος από την ιταλική φιλολογία, συνέχισε να γράφει ιταλική ποίηση. Το 1822, γνωρίζει το Χαρίλαο Τρικούπη, ο οποίος παροτρύνει να γραψεί στα ελληνικά και μάλιστα στην δημοτική. Ο Σολωμός, άρχισε αμέσως να μελετά τη δημοτική ποίηση. Τα αποτελέσματα ήρθαν αμέσως, μέσα σε μια βδομάδα είχε γράψει το πρώτο του ποίημα την "Ξανθούλα", το οποίο μελοποιήθηκε άμεσα και τραγουδιόταν σε καθημερινή βάση.

Από κείνη τη στιγμή ο ποιητής έγραφε μόνο ελληνική ποίηση και λογοτεχνία, δεν παντρεύτηκε ποτέ, ούτε δούλεψε καθώς δεν είχε οικονομικές ανάγκες. Έτσι αφιερώθηκε αποκλειστικά στην ποίηση και το διάβασμα.

Το 1828, εγκαθίσταται στην Κέρκυρα. Το έκανε για δύο λόγους: πρώτον η δίκη που είχε για τα κληρονομικά με τον αδερφό του και δεύτερον η πνευματική ζωή στην Κέρκυρα ήταν σε υψηλότερη στάθμη και υπήρχε πρόσφορο έδαφος για δημιουργία. Ωστόσο, μετά την μετακόμιση του στο νησί το άγχος και η έλλειψη της οικογένειας του τον οδήγησαν στο ποτό. Η υγεία του άρχισε να κλονίζεται και έφτασε σε σημείο να μην μπορεί να αντιδράσει.

Τελικά στις 21 Φεβρουαρίου του 1857 άφησε την τελευταία του πνοή στην Κέρκυρα. Παρόλα αυτά η φήμη του ήταν τόσο μεγάλη που εκείνη τη μέρα κυρήχθηκε δημόσιο πένθος.

Ο Σολωμός δεν άφησε μεγάλο έργο πίσω του γιατί ήταν πολύ σκληρός κριτής του ευατού του. Ήθελε να πετύχει το τέλειο και το ιδανικό από άποψη μορφής και περιεχομένου. Έτσι, πολλά έγρα του έμειναν ατελείωτα. Τα σπουδαιότερα έργα του είναι: " Ύμνος προς την Ελευθερία", "Ελεύθεροι πολιορκημένοι", "Ωδή προς το Λόρδο Μπαϊρον", "Διάλογος" και "Φαρμακωμένη". 

Στην συλλογή του έχουμε και ένα λογοτεχνικό έργο το "Η γυναίκα της Ζακύνθου". Πολλοί το έκριναν ως προφητικό, ζωντανό και επίκαιρο καθώς καυτηρίαζε τα γεγονότα της εποχής. 

Τον "Ύμνο προς την Ελευθερία" τον έγραψε σε ηλικία 25 ετών. Τα έργα του "Ελεύθεοι Πολιορκημένοι" και "Ο Πορφύρας" έμειναν ατελείωτα. Η αναγνώριση ήρθε μετά το θάνατο του το 1864 όπου οι δύο πρώτες στροφές του "Ύμνος προς την ελευθερία" ορίστηκε ως ο εθνικός ύμνος της Ελλάδος. Λίγο αργότερα μελοποιήθηκαν από το Νικόλαο Μάντζαρο.

Το 1957 καθιερώθηκε ως "Έτος Διονυσίου Σολωμού". Με τα έργα του ασχολήθηκαν πολλοί Έλληνες λογοτέχνες.

/