"ΟΥΔΕΙΣ ΑΓΕΩΜΕΤΡΗΤΟΣ ΕΙΣΙΤΟ"

Η ιστορία της μουσικής

Ως μουσική ορίζεται η τέχνη που βασίζεται στην οργάνωση των ήχων με  σκοπό την σύνθεση, την εκτέλεση και ακρόαση/λήψη ενός μουσικού έργου, καθώς και η επιστήμη που επικεντρώνεται σε θέματα συνδεόμενα με την παραγωγή και λήψη ήχων. Με τον όρο εννοείται επίσης και το σύνολο ήχων από το οποίο απαρτίζεται ένα μουσικό κομμάτι.

Η μουσική πήρε το όνομα της από τις εννέα μούσες, δηλαδή περιελάμβανε το σύνολο των τεχνών που είχαν υπό την προστασία τους. Η μουσική περιελάμβανε την ποίηση, το μέλος και τον χορό που αναπτύχθηκαν ιδιαίτερα στο θέατρο. Με άλλα λόγια ήταν συνηφασμένη με την ανάγκη του ανθρώπου να εκφράζει τα συναισθήαμτα του και τους προβληματισμούς του. Η εξέλιξή της είναι παράλληλη με αυτήν της γλώσσας.

Στην προϊστορική εποχή οι μορφές της μουσικής ήταν πιθανώς το τύμπανο και γενικότερα τα κρουστά γιατί ήταν πιο εύκολα διαθέσιμα εκείνη την εποχή. Τα απλά αυτά όργανα χρησιμοποιύταν σε θρησκευτικές τελετές για την αναπαράσταση ζώων. Δεν υπάρχει καμία σημείωση ή φραφή γι'άυτού του είδους τη μουσική παρά μόνο να γίνει σύγκριση με τους Ινδιάνους ή τους Αφρικανούς που τηρούν ακόμα μερικές από αυτές τις τελετές.

Όσον αφορά τα πιο εξελιγμένα μουσικά όργανα, η εξέλιξη τους ήταν αργή αλλά σταθερή. Είναι γνωστό ότι το 4000 π.Χ οι αιγύπτιοι είχαν δημιουργήσει άρπες και φλάουτα και από το 3500 π.Χ λύρες.

Στην Δανία, από το 2500 π.Χ μια πρώιμη μορφή τρομπέτα έιχε ανακαλυφθεί, γνωστή με το όνομα "φυσική τρομπέτα" και ο ήχος της εξατρόταν καθαρά από την χειραγώγηση των χειλιών.

Ένα από τα πιο δημοφιλή μουσικά όργανα η κιθάρα ανακλύφθηκε από τους Χεπαίους το 1500 π.Χ.  στην οποία μετά απο μερικές αλλαγές οδηγήθηκε αργότερα στο βιολί και το τσέλο.

Το 800 π.Χ. βρέθηκε η πρώτη παρτιτούρα μουσικού κομματιού, ήταν γραμμένο σε σφηνοειδή γραφή και ήταν ένας θρησκευτικός ύμνος. αξίζει να σημειώσουμε ότι η σφηνοειδής γραφή δεν είναι είδος μουσικής σημειογραφίας.

Κατά το 700 π.Χ. υπάρχουν αρχεία τραγουδιών που περιλαμβάνουν φωνητικά με συνοδεία οργάνων. Αυτό πρόσθεσε μια εντελώς καινούργια διάσταση στην μουσική συνοδεία.

Η Ελλάδα ήταν η ρίζα της κλασικής τέχνης και δεν είναι τυχαίο που η κλασσική μουσική έχει τις ρίζες της σε αυτήν. Το 600 π.Χ ο μαθηματικός Πυθαγόρας συνθέτει μουσική και αναπτύσσει τον θεμέλιο λίθο της σύγχρονης μουσικής, την οκτάβα. Η μουσική ήταν το πάθος των Ελλήνων  και ήταν μέσα στη βασική τους μόρφωση. Διαγωνισμοί τρομπέτας ήταν κάτι σύνηθες στην αρχαία Ελλάδα περίπου το 400 π.Χ. Ο  Αριστοτέλης έγραψε την θεωρία της μουσικής με μια μέθοδο σημειογραφίας και το έργο του μελετάτε ακόμα και σήμερα.

Οι περισσότερες μουσικές δημιουργίες έγιναν μετά την πτώση της Ρώμης από την εκκλησία. Η καθολική εκκλησία έχει μεγάλη ιστορία στην εξέλιξη της μουσικής τόσο για  τα χειρότερα όσο και για τα καλύτερα. Το 600 μ.Χ ο πάπας Γρηγόριος έχτισε την Schola Cantarum την πρώτη σχολή μουσικής στην Ευρώπη. Εν τω μεταξύ στην Κίνα δεν έμεινε αμέτοχη στην εξέλιξη της. Το 612 υπήρχαν ορχήστρες με εκατοντάδες μουσικόυς που έπαιζαν για τις δυναστείες.

Το 650 ένα νέο σύστημα γραφής αναπτύχθηκε ένα νέο σύστημα γραφής με την χρήση νευμάτων ως συμβολισμός για ομάδες από νότες στην μουσική. 144 χρόνια μετά την  Schola Cantarum εγκαινιάστηκε μια καινούργια σχολή στην Μονη Fuda τροφοδοτώντας  το ενδιαφέρον για την μουσική. Το 790 δημιουργήθηκαν σχολές στο Παρίσι και την Κολωνία. Το 800 ο Καρλομάγνος μελοποίησε ψαλμούς και ποιήματα. Το 850 καθολικοί μουσικοί ανακάλυψαν εκκλησσιαστικούς ρυθμους που αργότερα μεταμορφώνονται στις μείζονες και τις ελάσσονες. κλίμακες πουχρησιμοποιούνται μέχρι σήμερα.  το 855 ηχογραφήθηκε το πρώτο πολυφωνικό κομμάτι. Από το 1056 το πολυφωνικό αντικαταστάθηκε από το Γρηγοριανό άσμα ως μουσική επιλογών(αν και η εκκλησία το έκρινε παράνομο, αργότερα άρθηκε). 

Το 1000 έγιναν πολλές βελτιώσεις στην θεωρία της μουσικής  για πρώτη φορα επαναδιατυπωθηκε η σημειοραφία της και έγινε πιο φιλική προς τον χρήστη, τότε ήταν που εφερεύθηκε και το σολφέζ. Το 1100 'αρχισε ένα ν'εο κοσμικό κίνημα και έγινε διαχωρισμός της εκλησσίας που την θεωρούσε βλάσφημη και ειδωλολατρική από την λαϊκή μουσική.

Από την αυγή της Αναγέννησης το 1465 το τυπογραφείο χρησιμοποιείται για την εκτύπωση μουσικής, ήταν μια φωτεινή περίοδος για την μουσική καθώς τα μεγαλύτερα μουσικά μυαλα δημιούργησαν έργα διαχρονικά και ήταν καθοριστική για την μετέπειτα εξέλιξη της.

 

 

/